Vincent(22)

Na mijn bachelor Culturele Antropologie in Amsterdam wist ik niet wat ik wilde. Een master? Een baan? Ik koos voor een gap year, maar niet het backpacken-door-Azië-type. Ik vond een vrijwilligersproject op Terceira, het op twee na grootste eiland van de Azoren.

Via de organisatie MONTIS werk ik aan het herstel van traditionele vulkanische stenen muurtjes — curraletas — die het landschap van de Azoren definiëren. Het is fysiek werk in de buitenlucht, met een team van lokale boeren en andere vrijwilligers. Kost en inwoning zijn gratis.

Angra do Heroísmo is UNESCO-werelderfgoed. Een kleurrijke havenstad met 10.000 inwoners, gebouwd na de aardbeving van 1980. Het nachtleven is bescheiden maar gezellig — drie bars en een discotheek. De Touradas à Corda (stierenrennen met touw) in de zomer zijn spectaculair en uniek.

Als EU-burger onder de 25 heb ik geen visum nodig en val ik onder de Europese ziektekostenverzekeringskaart (EHIC). Mijn kosten zijn minimaal: €200 per maand voor persoonlijke uitgaven. Het eilandleven is goedkoop — een imperial (biertje) kost €1, een bord lapas (zeeslakken) €5 op de markt.

Wat ik hier leer is onbetaalbaar. De Azoreanen leven met de seizoenen, de zee en de vulkanen. Mijn buurman Joaquim is 80 en melkt nog elke ochtend zijn koeien. Hij vertelt verhalen over emigratie naar Amerika in de jaren '60 — ironisch, want nu ben ik de emigrant.

Mijn gap year loopt af, maar ik overweeg te blijven. Er is een programma van de Azoren-overheid dat jonge professionals €5.000 verhuissubsidie biedt als ze zich op de eilanden vestigen. Met mijn antropologie-achtergrond kan ik werken bij het erfgoedbureau. Het leven hier heeft me veranderd.