Nienke(28)

Ik was 26, uitgebrand na vier jaar als accountmanager bij een reclamebureau in Zwolle. Mijn therapeut adviseerde een sabbatical. Ik koos de Azoren omdat bijna niemand die ik kende er ooit was geweest — precies wat ik nodig had.

São Miguel is adembenemend. Groene vulkaankraters, warmwaterbronnen midden in de natuur, walvissen voor de kust. Het eiland heeft 140.000 inwoners en voelt als een wereld op zich. Ik huurde een klein huisje in Furnas, bij de beroemde hete bronnen, voor €450 per maand.

Tijdens mijn sabbatical haalde ik mijn yoga-certificering online. Ik begon lessen te geven op het strand en bij de thermale baden. Mond-tot-mondreclame deed de rest — binnen drie maanden had ik een vaste groep van twintig leerlingen, een mix van locals en expats.

De Azoren hebben een speciaal belastingregime. Als inwoner van een autonome regio betaal je minder IRS (inkomstenbelasting) dan op het vasteland — tot 30% korting op de tarieven. Voor mijn bescheiden inkomen als yoga-instructrice maakt dat een groot verschil.

Integratie op een klein eiland gaat snel. Iedereen kent iedereen. Mijn buurvrouw Maria leert me Azoreaans Portugees (heel anders dan standaard Portugees!) en ik geef haar dochter yogales in ruil. De eilandmentaliteit is warm, maar je moet wel moeite doen.

Ik heb mijn sabbatical nooit beëindigd. Mijn oude leven in Zwolle voelt als een herinnering aan iemand anders. Hier verdien ik minder, maar leef ik meer. Het klinkt als een Instagram-quote, maar het is gewoon waar.