Anja(67)

Twee jaar na het overlijden van Henk voelde ons huis in Groningen te groot en te stil. De kinderen waren het land uit, de winters waren eindeloos. Ik wilde niet wachten tot ik te oud was om nog iets nieuws te beginnen.

Een vriendin die in Nazaré woonde, nodigde me uit voor drie weken. Die drie weken werden drie maanden. De zon, de zee, de rust — maar ook de warmte van de mensen. Ik voelde me voor het eerst in jaren weer levend.

De Silver Coast (Costa de Prata) is rustiger dan de Algarve. Minder toeristen, lagere prijzen, en een authentiek Portugees karakter. Ik huur een appartement in São Martinho do Porto voor €650 per maand — met zeezicht.

De gezondheidszorg was mijn grootste zorg. Ik heb een paar chronische aandoeningen en was bang voor de taalbarrière. Maar het Centro de Saúde in mijn dorp is uitstekend, en er zijn artsen die Engels spreken. Voor specialistische zorg ga ik naar Caldas da Rainha, 20 minuten rijden.

Sociaal leven bouwen als alleenstaande senior is niet makkelijk, maar het lukt. Er is een Nederlandse vrouwenclub, ik doe mee aan een wandelgroep, en ik heb Portugese buurvrouwen die me taart brengen. De expat-gemeenschap is verrassend hecht.

Mijn tip: wees niet bang om alleen te gaan. Portugal is veilig, de mensen zijn hartelijk en het leven is simpel op de beste manier. Ik mis Groningen soms — maar ik zou niet meer terug willen.